وقتی فقط ۸۸ دقیقه فرصت داری…
دوشنبه 11 می 2009
فرصتی پیش آمد که فیلم «۸۸ دقیقه» محصول سال ۲۰۰۷ را ببینم. فیلم در درجهی اول از این نظر که بازیگر موردعلاقهی من یعنی آل پاچینو در آن بازی کرده است جذابیت داشت. اما به طور کلی ۸۸ دقیقه فیلم خوبی است. هرچند که انتقاداتی به تهیهکننده و کارگردانش به واسطهی این که فیلمهای کمخرجی میسازد و شاید میتوانست برای این فیلم بیشتر خرج کند وارد است؛ اما من از دیدن این فیلم لذت بردم و به نظرم داستان جالبی داشت. به ویژه که هنرمندی مثل آل پاچینو در آن به نقشآفرینی میپرداخت که لذت تماشای فیلم را بیشتر میکرد. فیلم ضعفهای روایی و ساختاری هم دارد اما برای سرگرمی پیشنهاد خوبی است.

۸۸ دقیقه یک درام جنایی معمایی نسبتا ساده و جمعوجور است. بازی آل پاچینو مثل همیشه عالی است ولی بازیهای فیلم یکدست نیست و نقشآفرینی آل پاچینو با بازی دیگر بازیگران کیلومترها فاصله دارد. من از ۱۰ دقیقهی پایانی، خصوصا صحبت آل پاچینو در کلاس، لذت بردم. در ویدیوی زیر، ۱۰ دقیقهی پایانی این فیلم را با هم میبینیم. توجه کنید که اگر فیلم را ندیدهاید، دیدن ویدیوی زیر ممکن است داستان فیلم را برای شما فاش کند!
